Onze organisatie wordt overspoeld met aanvragen tot opname. Katten die om wat voor reden dan ook hulp nodig hebben of die mensen graag naar onze organisatie zien gaan. Het is altijd lastig om de meest urgente gevallen er uit te pikken. We kunnen ten slotte niet onbeperkt opvangen.

Wij werden benaderd door een oud vrijwilliger van ons. Zij had een nieuwe baan bij een bedrijf op een industrieterrein. Al snel vielen haar twee katers op. Mager, angstig… maar wel altijd op dezelfde plek. Als kattenliefhebber trok zij zich het lot van dit duo aan. Tot grote ergernis van de eigenaar van het bedrijf. Die zag de katten liever gaan dan komen.

Eén van twee katers was zichtbaar op leeftijd en had last van zijn oor. Hij hield zijn kop vaak scheef en krabde veel aan zijn oor. Omdat de sfeer bij het bedrijf verre van aangenaam was voor de katten besloot onze kennis ons te benaderen. Zeker het verhaal van de oudere kater deed ons besluiten het duo op te nemen. Ze werden met behulp van een vangkooi gevangen en verhuisden vervolgens naar Drachtstercompagnie.

De jongste van het duo kreeg van ons de naam Tinus. Hij bleek in gevangenschap toch een sociale basis te hebben waardoor wij hem (na castratie en behandelingen) weer konden herplaatsen. De oude kater kreeg de naam Rinus. Ook hij bleek nog niet gecastreerd en had inderdaad een afschuwelijke oorontsteking. Hier is hij voor behandeld maar zijn oor heeft helaas door de tijdsduur een blijvende beschadiging opgelopen. Rinus is daarnaast hartstikke doof. Vanwege zijn oudere leeftijd en door al zijn gebreken hebben wij besloten hem niet meer te herplaatsen. Zijn oor heeft regelmatig zorg en aandacht nodig en het voelt fijner om hem onder onze eigen zorg te houden.

Rinus bleek in gevangenschap een schat van een kater. Hij doet het dan ook prima in het groepje katten waar hij geplaatst is. Hij geniet zichtbaar van zijn relaxte leventje en dat alleen is al een genot om te zien. Wij hopen nog lang van Rinus te mogen genieten.