Elk jaar krijgen wij telefoontjes met hetzelfde probleem. Mensen die vaak een beetje achteraf wonen en plots een moeder met kittens in de schuur ontdekken. De eerste weken is het nog wel schattig en wordt er genoten van de waggelende kleintjes. Totdat ze een leeftijd bereiken waarop men zich realiseert dat er misschien toch een probleem ontstaat als ze blijven. Want waar een paar ongeholpen katten leven, wonen er snel meer.

Wat vreselijk jammer en voor ons enorm frustrerend is, is dat de kleintjes dan vaak al een maand of vier zijn. Omdat ze amper in handen geweest zijn, zijn ze wantrouwend naar mensen geworden en niet zomaar te pakken. De reguliere asielen haken vaak bij voorbaat al af omdat deze categorie kittens moeilijk tot niet herplaatsbaar is.

Wij nemen ze op en vangen uiteraard ook de (vaak schuwe) moeder zodat deze gesteriliseerd kan worden en weer terug mag. Veel melders snappen gelukkig dat wij ook niet oneindig kunnen blijven opvangen en geven aan dat als de kittens niet meer te socialiseren zijn ze terug mogen. Dit is in 2019 ook een aantal keren (na sterilisatie/castratie) gedaan. We doen dit uitsluitend als we verzekerd zijn van het feit dat de katten eten krijgen.

Helaas is de situatie niet altijd zo dat een gezinnetje terug kan. Zo ook bij Remy, Rocco, Rikki en Rusty. De melder was een oude man van ruim 90 jaar die niet lang meer op de betreffende locatie zou wonen. Hierdoor was het niet verantwoord om de jonge katertjes terug te zetten. Hun moeder was tam dus voor haar was snel een nieuw huisje gevonden. We hebben lang geprobeerd om ze te socialiseren maar helaas is dit niet zodanig goed gelukt dat ze herplaatsbaar werden. Rusty is bij één van onze medewerkers gaan wonen. De andere broertjes zijn bij ons gebleven en wonen sindsdien bij ons in verblijf 10. In de loop van de tijd zijn ze ook wat socialer geworden. Ze lijken erg gelukkig. Rikki is een vrolijk en nieuwsgierig mannetje.