Onze organisatie voert enorm veel vangacties uit. Veelal grote groepen katten die op een buitenlocatie leven worden gevangen, bij ons gesteriliseerd/gecastreerd en gaan daarna terug. Uiteraard kijken wij wel eerst of hun kwaliteit van leven goed is. De katten moeten gevoerd worden en voldoende schuilplekjes tot hun beschikking hebben.

Bij de groep van Sari was dit gelukkig het geval. De katten leefden op een grote boerderij, maar het ontbrak hun aan niks. Er was voedsel en in de stallen en op de hooiberg waren diverse plekken waar ze zich heerlijk konden terug trekken. Na onze hulp werd de groep niet meer groter en hun kwaliteit van leven een stuk beter.

Een prima leefsituatie, maar niet voor Sari…

Toen Sari binnen kwam smolten wij een beetje. We keken in de ogen van een poesje die er uit zag als een kitten van drie maanden, maar al vier jaar oud bleek te zijn. Sari was een ‘foutje van de natuur’. Naast klein heeft ze meer probleempjes. Ze kan haar ontlasting niet goed ophouden en ook verliest ze af en toe wat urine. Ze heeft wat een afwijkende motoriek en oogt in het algemeen kwetsbaar. Ze was mager toen ze binnen kwam en wij konden duidelijk zien dat ze moeite had met het leven op een boerenerf.

Wij waren van mening dat ze beter af was in onze opvang en de eigenaar van de boerderij was het hier mee eens.

De eerste maanden was Sari nog vrij schuw en zagen we haar maar minimaal. Inmiddels is ze gewend aan haar (onbezorgde) leventje bij ons en dat laat ze ons merken ook. Ze laat zich steeds meer zien en er zijn zelfs al mensen die haar mogen aaien. Ze begint zichtbaar te genieten en dat is ontzettend fijn om te zien. Wij houden haar lichamelijk goed in de gaten en geven ondersteuning waar nodig.